نگردی ای شرار کاغذ از هم مشربان غافل

بهم آوردن لبها به یادم می دهد بوسی

شکست آیینه تعمیر چندین جلوه است اینجا

چکید اشک من و حسن تو در آفاق زد کوسی

که از خاکستر ما هم پر افشان بود طاووسی

ز خودگر نگذری باری ز اسباب جهان بگذر

چراغی تا کنی روشن در آتش گیر فانوسی