بی جبهه تسلیم تواضع دم تیغ است

گو یک دو نفس صورت شبنم شده باشی

عاجز نفسان قافله سرمه متاعند

کو ناله گرفتم که جرس هم شده باشی

حیف است نگین ناشده خاتم شده باشی

قطع نظر از جوهر ذاتی چه خیالست

هر چند چو شمشیر تنکدم شده باشی