حیف است نگین ناشده خاتم شده باشی

عاجز نفسان قافله سرمه متاعند

کو ناله گرفتم که جرس هم شده باشی

بی جبهه تسلیم تواضع دم تیغ است

قطع نظر از جوهر ذاتی چه خیالست

هر چند چو شمشیر تنکدم شده باشی

پرواز نفس را ز هوا نیست رهایی