پرواز نفس را ز هوا نیست رهایی

حیف است نگین ناشده خاتم شده باشی

قطع نظر از جوهر ذاتی چه خیالست

هر چند چو شمشیر تنکدم شده باشی

در دام خودی گر همه تن رم شده باشی

ناصح سخن ساخته ات پر نمکین است

رحم است به زخمی که تو مرهم شده باشی