غیر از عرق دگر چه به دوش حیا کشی

با این شکست و عجز رسا موی چینی ایم

آسان مدان که دامنش از دست ما کشی

بار وفا دمی که شود طاقت آزما

مخمل رضا به مشق سجودت نمی دهد

خط بر زمین مگر ز نی بوریا کشی

دوش غنا ستمکش ناز هوس مباد