دوش غنا ستمکش ناز هوس مباد

غیر از عرق دگر چه به دوش حیا کشی

مخمل رضا به مشق سجودت نمی دهد

خط بر زمین مگر ز نی بوریا کشی

بار جهان خوشست که بر پشت پا کشی

گر آگهی ز خفت اوضاع احتیاج

دست آنقدر میاز که ننگ دعا کشی