دست آنقدر میاز که ننگ دعا کشی

دوش غنا ستمکش ناز هوس مباد

بار جهان خوشست که بر پشت پا کشی

گر آگهی ز خفت اوضاع احتیاج

غافل مشو ز مزد تلاش فروتنی

شاید که سایه ای کنی ایجاد واکشی

بیدل گذشت عمر و نه ا ی فارغ از امل