چه شد آستان حضور دل که تو رنج دیر و حرم کشی

به جریده سبق وفا نزدی رقم که قلم کشی

به قبول صورت بی اثر مکش انفعال فسردگی

چه قدر مصور عبرتی که چو سنگ بار صنم کشی