چه قدر مصور عبرتی که چو سنگ بار صنم کشی

چه شد آستان حضور دل که تو رنج دیر و حرم کشی

به جریده سبق وفا نزدی رقم که قلم کشی

به قبول صورت بی اثر مکش انفعال فسردگی

رمقی ست فرصت مغتنم به هوس فسون امل مدم

چو حباب سعی کمی مدان که نفس به پیکر خم کشی

کسی ازپری که مگس کشد ز چه ننگ دام و قفس کشد