رمقی ست فرصت مغتنم به هوس فسون امل مدم

به جریده سبق وفا نزدی رقم که قلم کشی

به قبول صورت بی اثر مکش انفعال فسردگی

چه قدر مصور عبرتی که چو سنگ بار صنم کشی

چو حباب سعی کمی مدان که نفس به پیکر خم کشی

کسی ازپری که مگس کشد ز چه ننگ دام و قفس کشد

غم ساغری که هوس کشد به دماغ سوخته کم کشی