نفس تنها نسوزی ای شرار پر فشان همت

درین یکدانه دارد دامها صیاد خاموشی

به جرات گرد طاقت از مزاج خویش می روبم

پسند ناله من نیست بی ایجاد خاموشی

که من هم همرهم تا هر چه باداباد خاموشی

به دل گفتم درین مکتب که دارد درس جمعیت

نفس در سرمه خوابانیده گفت : استاد خاموشی