دلی روشن کن از تشویش این ظلمتسرا بگذر

که عمری شد چو مو داریم شبگیری به تاریکی

کرم چون خام شد تمییز نیک و بد نمی داند

محبت بر مس ما هم زد اکسیری به تاریکی

بجز فکر چراغت نیست تدبیری به تاریکی

ندارد تلخکامی سرسری نگذشتن از حالم

سیاهی کرده ام چون کاسه شیری به تاریکی