ندارد تلخکامی سرسری نگذشتن از حالم

محبت بر مس ما هم زد اکسیری به تاریکی

دلی روشن کن از تشویش این ظلمتسرا بگذر

بجز فکر چراغت نیست تدبیری به تاریکی

سیاهی کرده ام چون کاسه شیری به تاریکی

نفسها سوختم تا شد سواد پیش پا روشن

رسیدم همچو شمع اما پس از دیری به تاربکی