یار رفت و من چو نقش پا به خاک افتاده ام

خوش سر وکاری مرا افتاد با افتادگی

رفته ام از خویش تا از خاک بردارم سری

اینقدر چون سایه ام دارد به پا افتادگی

سایه می گردید کاش این نارسا افتادگی

فال اشکی می زند بی دست و پاییهای آه

شبنم است آن دم که گل کرد از هوا افتادگی