فال اشکی می زند بی دست و پاییهای آه

اینقدر چون سایه ام دارد به پا افتادگی

یار رفت و من چو نقش پا به خاک افتاده ام

سایه می گردید کاش این نارسا افتادگی

شبنم است آن دم که گل کرد از هوا افتادگی

خاک عاجزنیز خود را می زند برروی باد

خصم اگر منصف نباشد تا کجا افتادگی