ته پامانده جولانی به منزل خفته فرسنگی

فسردن تا به کی ای بیخبر گردی پر افشان کن

تو هم داری به زیر بال طاووسانه نیرنگی

چو شمع خامسوز از نارساییهای اقبالت

غنا پرورده فقرم خوشا سامان خرسندی

کز اقبالش توان در خاک هم زد کوس اورنگی

جهان حرف افسون مخالف بر نمی دارد