چو ابر بر عرق سعی بسته ام محمل

چو سایه صفحه سیه کرده ایم بی رقمی

به صد هزار تردد درین قلمرو یاس

نیافتیم چو امید قابل ستمی

کشد غبار من ای کاش از انفعال نمی

به خاک راه تو یعنی سر فتاده من

هنوز فرصت نازیست رنجه کن قدمی