هنوز فرصت نازیست رنجه کن قدمی

چو ابر بر عرق سعی بسته ام محمل

کشد غبار من ای کاش از انفعال نمی

به خاک راه تو یعنی سر فتاده من

نی ام به مشق خیالت کم از چراغ خموش

بلغزش مژه من هم شکسته ام قلمی

عروج همتم امشب خیال قامت کیست