نی ام به مشق خیالت کم از چراغ خموش

کشد غبار من ای کاش از انفعال نمی

به خاک راه تو یعنی سر فتاده من

هنوز فرصت نازیست رنجه کن قدمی

بلغزش مژه من هم شکسته ام قلمی

عروج همتم امشب خیال قامت کیست

ز خود برآمدنی می زند به دل علمی