می آیدم از گرد نفس بوی خرامی

دلها همه مجموعه نیرنگ فسونند

هر دانه که دیدی گرهی بود به دامی

هستی روش ناز جنون تاز که دارد

تا مهر رخش از چه افق جلوه نماید

گوش همه پرکرده صدای لب بامی

آفاق ز پرواز غبارم مژه پوشید