تا مهر رخش از چه افق جلوه نماید

هر دانه که دیدی گرهی بود به دامی

هستی روش ناز جنون تاز که دارد

می آیدم از گرد نفس بوی خرامی

گوش همه پرکرده صدای لب بامی

آفاق ز پرواز غبارم مژه پوشید

زین سرمه به هر چشم رسیده ست سلامی