گوش همه پرکرده صدای لب بامی

هستی روش ناز جنون تاز که دارد

می آیدم از گرد نفس بوی خرامی

تا مهر رخش از چه افق جلوه نماید

آفاق ز پرواز غبارم مژه پوشید

زین سرمه به هر چشم رسیده ست سلامی

بیدل چه ازل کو ابد، از وهم برون آی