ز غم امل بدرآ اگر ز مآل زندگی آگهی

به کجاست بار تعلقی که کشی به دوش فکندنی

خجل از لباس غرور شو، به تجرد از همه عور شو

که نشد هوس به هزار جامه کفیل پوشش سوزنی

شب وروز چند نفس زنی به هوای یک دم مردنی

چمن است خلق نو و کهن ، ز بهار عبرت وهم و ظن

نخوری فریب گل و سمن که در آب ریخته روغنی