چمن است خلق نو و کهن ، ز بهار عبرت وهم و ظن

که نشد هوس به هزار جامه کفیل پوشش سوزنی

ز غم امل بدرآ اگر ز مآل زندگی آگهی

شب وروز چند نفس زنی به هوای یک دم مردنی

نخوری فریب گل و سمن که در آب ریخته روغنی

چقدر گرانی غفلتت زده بر فسردن همتت

که ز سعی گردش رنگها نرسیده ای به فلاخنی