به ندامت از تو مقدم است الم خجالت خرمی

که ز سعی گردش رنگها نرسیده ای به فلاخنی

به کمین صفحه باطلت نفتاد آتش امتحان

که بقدر هر شرر از دلت نگهی است در پس روزنی

نشد آشنای کف آن حناکه نه پیش آمده سودنی

چو نفس ز همت پر فشان من بید ل ز همه رسته ام

به خودم فتاده ترددی نه به دوستی نه به دشمنی