به این سامان وحشت آنقدر مشکل نمی بینم

گسستن بر نمی آید به زنار سلیمانی

سر قطع تعلق داری از دیوانگی مگذر

بس است آیینه دار جوهر شمشیر عریانی

که گردد سایه ام چون دیده آهو بیابانی

نی ام نومید اگر گرد سر شمعت نمی گردم

پر پروانه ای دارم بقدر رنگ گردانی