به نیرنگ خیالش آنقدر جوشیده ام بیدل

که گردد سایه ام چون دیده آهو بیابانی

نی ام نومید اگر گرد سر شمعت نمی گردم

پر پروانه ای دارم بقدر رنگ گردانی

که در رنگ غبارم می توان زد خامه مانی