خطش امروز بر تعلیق می پیچد ز ریحانی

تنش را پیرهن چون گل دمید افسون عریانی

قبای لاله گون افزود بر رنگش درخشانی

جنون حسن از زنجیر هم خواهدگذشت آخر

مژه گو بال میزن من همان محو تماشایم

به سعی صیقل از آیینه نتوان رفت حیرانی

نمی باید به تعمیر جسد خون جگر خوردن