نمی باید به تعمیر جسد خون جگر خوردن

خطش امروز بر تعلیق می پیچد ز ریحانی

مژه گو بال میزن من همان محو تماشایم

به سعی صیقل از آیینه نتوان رفت حیرانی

بنای نقش پایی را چه معموری چه ویرانی

به رنگ غنچه تاکی داغ بیدردی به دل چیدن

چو شبنم آب شو شاید گل اشکی بخندانی