به رنگ غنچه تاکی داغ بیدردی به دل چیدن

به سعی صیقل از آیینه نتوان رفت حیرانی

نمی باید به تعمیر جسد خون جگر خوردن

بنای نقش پایی را چه معموری چه ویرانی

چو شبنم آب شو شاید گل اشکی بخندانی

هوس در نسخه تسلیم ما صورت نمی بندد

نگه نتوان نوشتن بر بیاض چشم قربانی