دمی آیینه گل کن تا دو عالم رنگ گردانی

هوس در نسخه تسلیم ما صورت نمی بندد

نگه نتوان نوشتن بر بیاض چشم قربانی

بهار سادگی مفت ست گلباز تماشا را

ندارد نقشی از عبرت دبستان خودآرایی

ز درد دل چه می پرسی هنوز آیینه می خوانی

کمینگاه شکست شیشه یکدیگر است اینجا