که رنگ نشئه آن نیست جز پریشانی

جماعتی که به بزم خیال محو تواند

هزار آینه دارتد غیر حیرانی

خیال حلقه زلف تو ساغری دارد

خراب آینه رنگ بنای مجنونم

فلک در آب وگلم صرف کرده ویرانی

کدام عرصه که لبریز اضطرابم نیست