خراب آینه رنگ بنای مجنونم

هزار آینه دارتد غیر حیرانی

خیال حلقه زلف تو ساغری دارد

که رنگ نشئه آن نیست جز پریشانی

فلک در آب وگلم صرف کرده ویرانی

کدام عرصه که لبریز اضطرابم نیست

جهان گرفت غبار من از پر افشانی