چو ناله سخت نهان ست صورت حالم

فلک در آب وگلم صرف کرده ویرانی

کدام عرصه که لبریز اضطرابم نیست

جهان گرفت غبار من از پر افشانی

برون ز خویش روم تا رسم به عریانی

ندامتم ز تردد چو موج باز نداشت

کفی نسوده ام الا به ناپشیمانی