جنون کن تا حبابی را لباس بحر پوشانی

ز پیراهن برون آ، بی شکوهی نیست عریانی

گل آیینه را روی تو بخشد رنگ حیرانی

دهد زلفت به دست شانه اسباب پریشانی

به پاس راز اشک از ضبط مژگان نیستم غافل