مگر تیغی شود ناخن بر این عقد گرانجانی

به هر جا چاره می جستند مجروحان الفت را

فتیله در دهان زخم بود انگشت حیرانی

سر بیمغز ما را چاره ای دیگر نمی باشد

در بر بسته می گوید رموز خانه ممسک

سواد تنگی دل روشن است از چین پیشانی

شمار عقده دل همچنان باقیست در زلفش