می خور که هر که آخر کار جهان بدید

کاتش ز عکس عارض ساقی در آن گرفت

خواهم شدن به کوی مغان آستین فشان

زین فتنه ها که دامن آخرزمان گرفت

از غم سبک برآمد و رطل گران گرفت

بر برگ گل به خون شقایق نوشته اند

کان کس که پخته شد می چون ارغوان گرفت