از غم سبک برآمد و رطل گران گرفت

خواهم شدن به کوی مغان آستین فشان

زین فتنه ها که دامن آخرزمان گرفت

می خور که هر که آخر کار جهان بدید

بر برگ گل به خون شقایق نوشته اند

کان کس که پخته شد می چون ارغوان گرفت

حافظ چو آب لطف ز نظم تو می چکد