حافظ چو آب لطف ز نظم تو می چکد

از غم سبک برآمد و رطل گران گرفت

بر برگ گل به خون شقایق نوشته اند

کان کس که پخته شد می چون ارغوان گرفت

حاسد چگونه نکته تواند بر آن گرفت