تبسم جلوه ای چون صبح بگذشت ازکنار من

که از کوتاهی این خیمه نتوان چید دامانی

ندانم از کدامین کوچه خیزد گرد من یا رب

نوای شوقم و گم کرده ام ره در نیستانی

سراپایم نهان گردید در گرد نمکدانی

ز سوز دل تجلی منظر برقی ست هر عضوم

چو مجمر دارم از یک شعله سامان چراغانی