سفر گزیده به فکر وطن چه پردازد

نفس نمی گذرد از تلاش سوهانی

ز پیچ و تاب نفس عالمی جبون قفس است

چوگرد باد تو هم دسته کن پریشانی

دوباره مرغ نگردد به بیضه زندانی

نوای عیش تو تا رشته نفس دارد

ز سطر نسخه زنجیر ناله می خوانی