در وفا گر یک قدم کج می روی خون می کنی

گر به این ساز است آهنگ تغافلهای ناز

جوهر آیینه را زنجیر مجنون می کنی

فطرت از تاب سر مویی محرف می خورد

هر قد ر سعی زبانت پرفشان گفت وگوست

عافیت می روبی و از خانه بیرون می کنی

ماهی بحر حقیقت تشنه قلاب نیست