دعوی نازک خیالی ، چشم زخم فطرت ست

عافیت می روبی و از خانه بیرون می کنی

ماهی بحر حقیقت تشنه قلاب نیست

هرزه بر زانو سرت را نقطه نون می کنی

بیخبر خاموش موی چینی افزون می کنی

بیدل از فهم کلامت عالمی دیوانه شد

ای جنون انشا دگر فکر چه مضمون می کنی