رگ گل تا ابد بوسد سر انگشت حنا بندت

مباد از هم جدا سازی سرو زانوی محزونی

فلک بر هیچکس رمز یقین روشن نمی خواهد

بگردد این ورق تا راست گردد نقش واژونی

اگر وا کرده ای بند نقاب جامه گلگونی

صفای کسوت آلوده ما بر نمی یابد

مگر غیرت به جوش آرد کفی از طبع صابونی