بیش ازین سحر تغافل نتوان برد به کار

آنقدر نیست متاع تو که ارزان نشوی

هر قدم رشته این راه تامل دارد

به گشاد گره آبله دندان نشوی

گر برای چمن از پرده تو خندان نشوی

آفت رنگ حنا دست بهم سوده مباد

خون عاشق گنهی نیست پشیمان نشوی