هزار آیینه حیرت در قفس کرده ست طاووست

زمان فرصت آگاهان وصلت نیست فردایی

بنازم نشئه یکرنگی جام محبت را

دل از خود رفتنی دارد که پندارم تو می آیی

جهانی چشم بگشاید تو گر یک بال بگشایی

ز تحریک نفس عمری ست بیدل در نظر دارم

پر پروانه چندی جنون پرواز عنقایی