مقصد بینش اگر حیرت دیدار تو باشد

چشم من بی تو طلسمی است بهم بسته ز عالم

این معمای تحیر تو مگر بازگشایی

از چه خودبین نشود کس که تو در کسوت مایی

بی ادب بس که به راه طلبت راه گشودم

می زند آبله ام از سر عبرت کف پایی