کف افسوس چندین رنگ و بو بر یکدگر سایی

خوشا شور دماغ شوق و گیرودار سودایی

قیامت پرفشان هویی ، جهان آتش فکن هایی

ز هر برگ گل این باغ عبرت در نظر دارم

جهان پر بیحس است از ساز نیرنگی مشو غافل

هوایی می دمد وهم نفس بر نقش زیبایی

طرب کن گر پی محمل کشان صبح برداری