خرد فسرده جولان چه دهد سراغ عرفان

ز تو آنچه وانمایم تویی آنکه وانمایی

ز جهان رمیدم اما نرهیدم آنقدرها

که هنوزهمچو صبحم قفسی ست با رهایی

بدرد مگرگریبان ز جنون نارسایی

چه شگرف دلربایی ، چه قیامت آشنایی

نه ز ماست عالم تو نه تو از جهان مایی