به دیوان تحیر نیست بر هم خورده اجزایی

به سعی خویش می نازم که بااین نارساییها

شدم خاک و رساندم دست تا نقش کف پایی

نمی باشد پریشان بالی نظاره شبنم را

دلت مرد از سخن سازی در عزم خموشی زن

که جز ضبط نفس اینجا نمی باشد مسیحایی

درین دریا نگاهی آب ده سامان مستی کن